Voordat ik zelf MS kreeg, had ik de naam weleens gehoord. Meer niet. Ik had er geen boeken over gelezen, kende niemand in mijn omgeving met MS en eerlijk gezegd was ik ook nooit echt nieuwsgierig geweest naar wat het precies was. Misschien omdat ik – net als veel mensen – dacht dat moeilijke dingen […]
De ziekte waarvan ik dacht dat die voor andere mensen was Read More »
Als je een Iraniër zou vragen om maar één naam uit de Shahnameh te noemen, is de kans groot dat je steeds hetzelfde antwoord krijgt: Rostam. Maar Rostam is in de Shahnameh niet zomaar een held. Als Ferdowsi alleen een onoverwinnelijke man had willen scheppen, was zijn verhaal waarschijnlijk geen duizend jaar blijven bestaan. Wat
Rostam; de sterkste man die niet altijd overwon Read More »
Ik weet niet hoeveel mensen om mij heen echt begrijpen wat MS is. Al vijftien jaar leef ik met deze ziekte. Nee, misschien is het eerlijker om te zeggen dat deze ziekte al vijftien jaar met míj leeft. Soms is ze zo stil dat je haar bijna vergeet. En soms komt ze zo dichtbij dat
De angst die geen MS heet Read More »
Nederland is een land waar de wet op papier iedereen gelijk behandelt. Misschien is dat ook de reden waarom veel mensen denken dat discriminatie hier nauwelijks bestaat. Maar sommige vormen van discriminatie worden nooit in wetten geschreven; ze gebeuren stilletjes. In blikken, in keuzes, in telefoontjes die nooit komen, en in cv’s die zonder uitleg
Discriminatie die nooit wordt opgeschreven Read More »
Lange tijd vroeg ik mij af waarom Hafez zo vaak over wijn en de taverne schrijft. Toen ik jonger was, dacht ik – zoals veel mensen – dat hij misschien gewoon over drinken sprak. Maar later begon ik te begrijpen dat hij misschien helemaal niet sprak over iets wat je in een glas kunt schenken.
Wanneer Hafez over wijn spreekt; drinken Oost en West eigenlijk hetzelfde? Read More »
Sommige verhalen uit de Shahnameh gaan over oorlogen, andere over koningen en macht. Maar sommige verhalen voelen, zelfs na duizend jaar, alsof ze rechtstreeks over de mens van vandaag zijn geschreven. Het verhaal van Zal is daar één van. Part1-Verhalen die ons nooit hebben verlaten Part2-Keyumars; de eerste mens die naar de wereld keek Part3-Zahhak;
Zal; het kind dat anders werd geboren Read More »
De afgelopen dagen zag ik opnieuw beelden van protesten voor AZC’s.Geschreeuw. Woede. Oranje vlaggen. Mensen die roepen:“Dit land is van ons.” En steeds dacht ik aan één ding:de geschiedenis heeft een kort geheugen. Jij die vandaag met een Nederlandse vlag voor een AZC staat en schreeuwt dat buitenlanders weg moeten — wist jij dat de
Een vlag die later kwam, een geheugen dat te snel vergat Read More »
Ik lees al lange tijd over geschiedenis.Niet alleen over oorlogen of koningen, maar over het idee van geschiedenis zelf. Ik ben nieuwsgierig geworden naar een simpele vraag: vanaf welk moment besloot de mens om tijd te tellen? Waarom noemen wij dit jaar 2026 en niet iets anders? Waarom is het in Iran 1405, terwijl je
Geschiedenis; het moment waarop ik begreep dat zelfs tijd door mensen is uitgevonden Read More »
In de Shahnameh is geen enkele onderdrukking eeuwig.Zelfs wanneer het jaren duurt, zelfs wanneer alles stil en hopeloos lijkt, laat Ferdowsi ergens in de duisternis altijd een klein teken van hoop achter. Part1-Verhalen die ons nooit hebben verlaten Part2-Keyumars; de eerste mens die naar de wereld keek Part3-Zahhak; wanneer het kwaad langzaam normaal wordt Na
Fereydun; wanneer mensen niet langer bang zijn Read More »
Een tijdje geleden zat ik in een trein in Nederland. Op het raam van de wagon stond in grote letters: Stilte.Alles was rustig. Zo rustig dat zelfs het openen van een flesje water luid klonk. Tegenover mij zat een oudere man een krant te lezen, iets verderop keek een meisje met een koptelefoon uit het
Stilte die op een raam geschreven moet worden Read More »