Het was een rustige zondag. Regen viel zachtjes neer. Zo’n regen die je meer aan het denken zet dan dat je nat wordt. Ik zat bij het raam, met een afgekoelde kop koffie in mijn hand, en keek naar de lege straat. Delsa kwam binnen met haar kleurrijke sokken en ging naast me zitten. Stil, […]
Heimwee die je met niemand deelt Read More »
Vorige artikel schreef ik een stukje over migratie en de stille wonden die het achterlaat. Wij zijn op onszelf aangewezen Over de momenten waarop de stilte in huis zwaarder weegt dan welk geluid dan ook. Ik schreef dat wanneer ons kind ziek is en de school belt, we halsoverkop vrij nemen, omdat hier geen opa’s
We zijn op onszelf… en jullie Read More »
Afgelopen zondag zag ik iets dat me diep raakte. Mijn vrouw stond in de keuken te koken, terwijl haar telefoon op een standaard stond. Op het scherm verscheen het gezicht van haar moeder—een oudere vrouw met een zachte blik, maar vervaagde herinneringen. Ze kookten samen, op afstand. Niet om een maaltijd op tafel te zetten,
Wij zijn op onszelf aangewezen Read More »