Soms lees je een gedicht niet omdat je het begrijpt. Soms lees je het omdat het jou begrijpt. Er is een beroemd modern Perzisch gedicht dat begint met een zin die voor Nederlanders misschien heel normaal klinkt: “Hallo, met ons gaat alles goed.” Maar in het Perzisch weet je meteen dat er iets niet klopt. […]
Waarom een Iraans gedicht mij altijd achtervolgt Read More »
Nederland is een land waar de wet op papier iedereen gelijk behandelt. Misschien is dat ook de reden waarom veel mensen denken dat discriminatie hier nauwelijks bestaat. Maar sommige vormen van discriminatie worden nooit in wetten geschreven; ze gebeuren stilletjes. In blikken, in keuzes, in telefoontjes die nooit komen, en in cv’s die zonder uitleg
Discriminatie die nooit wordt opgeschreven Read More »
Lange tijd vroeg ik mij af waarom Hafez zo vaak over wijn en de taverne schrijft. Toen ik jonger was, dacht ik – zoals veel mensen – dat hij misschien gewoon over drinken sprak. Maar later begon ik te begrijpen dat hij misschien helemaal niet sprak over iets wat je in een glas kunt schenken.
Wanneer Hafez over wijn spreekt; drinken Oost en West eigenlijk hetzelfde? Read More »
De afgelopen dagen zag ik opnieuw beelden van protesten voor AZC’s.Geschreeuw. Woede. Oranje vlaggen. Mensen die roepen:“Dit land is van ons.” En steeds dacht ik aan één ding:de geschiedenis heeft een kort geheugen. Jij die vandaag met een Nederlandse vlag voor een AZC staat en schreeuwt dat buitenlanders weg moeten — wist jij dat de
Een vlag die later kwam, een geheugen dat te snel vergat Read More »
Een tijdje geleden zat ik in een trein in Nederland. Op het raam van de wagon stond in grote letters: Stilte.Alles was rustig. Zo rustig dat zelfs het openen van een flesje water luid klonk. Tegenover mij zat een oudere man een krant te lezen, iets verderop keek een meisje met een koptelefoon uit het
Stilte die op een raam geschreven moet worden Read More »
Een paar dagen geleden kocht ik op het station, zoals zo vaak, een broodje kaas. Dat eenvoudige broodje dat jarenlang bijna deel leek uit te maken van het Nederlandse DNA. Brood, een beetje boter, een paar plakjes kaas. Niet spannend, niet Instagram-waardig, niet exotisch. Gewoon simpel, rustig en betrouwbaar. Maar deze keer viel mij iets
Afscheid van het broodje kaas; wanneer Nederland langzaam van smaak verandert Read More »
Nederland, artificiële intelligentie en de stille crisis van eenzaamheid Laatst las ik in Nederland een artikel over het gebruik van artificiële intelligentie in de ouderenzorg.Robots die herinneren aan medicijnen. Systemen die registreren wanneer iemand valt. En zelfs programma’s die gesprekken voeren met ouderen zodat zij zich minder alleen voelen. Mijn eerste gedachte was:wat vooruitstrevend.Wat efficiënt.Wat
Wanneer de verzorger geen mens meer is Read More »
Waarom het Westen opnieuw leert om gewoon “te zitten” Onlangs trok een opvallend nieuwsbericht in Nederland mijn aandacht. In verschillende steden zijn nieuwe clubs en cafés geopend waar mobiele telefoons verboden zijn. Niet vanwege veiligheid. Niet om stilte af te dwingen. Maar om één simpele reden: menselijk contact. Plekken waar mensen weer naar elkaar moeten
Amsterdamse koffiehuizen op zoek naar de verloren ziel van het Oosten Read More »
Sommige woorden kun je niet echt vertalen.Niet omdat ze geen betekenis hebben, maar omdat ze méér zijn dan betekenis alleen. Ze bestaan uit herinneringen, geuren, stemmen, stilte en het gevoel dat je ergens thuishoort. In Nederland is gezelligheid zo’n woord. Nederlanders gebruiken het bijna dagelijks, maar wie van buiten komt merkt al snel dat het
Gezelligheid en “Safa”; twee woorden, één menselijk gevoel Read More »
In Nederland is 4 mei niet zomaar een datum op de kalender; het is een moment waarop de tijd zelf even stil lijkt te staan. Wanneer de klok richting acht uur ’s avonds gaat, worden straten rustiger, geluiden verdwijnen, en zelfs de wind lijkt zachter door de bomen te gaan. Twee minuten stilte—maar niet alleen
4 mei; een stilte die luider is dan oorlog Read More »