Nederland is een land waar de wet op papier iedereen gelijk behandelt. Misschien is dat ook de reden waarom veel mensen denken dat discriminatie hier nauwelijks bestaat. Maar sommige vormen van discriminatie worden nooit in wetten geschreven; ze gebeuren stilletjes. In blikken, in keuzes, in telefoontjes die nooit komen, en in cv’s die zonder uitleg […]
Discriminatie die nooit wordt opgeschreven Read More »
Lange tijd vroeg ik mij af waarom Hafez zo vaak over wijn en de taverne schrijft. Toen ik jonger was, dacht ik – zoals veel mensen – dat hij misschien gewoon over drinken sprak. Maar later begon ik te begrijpen dat hij misschien helemaal niet sprak over iets wat je in een glas kunt schenken.
Wanneer Hafez over wijn spreekt; drinken Oost en West eigenlijk hetzelfde? Read More »
Sommige verhalen uit de Shahnameh gaan over oorlogen, andere over koningen en macht. Maar sommige verhalen voelen, zelfs na duizend jaar, alsof ze rechtstreeks over de mens van vandaag zijn geschreven. Het verhaal van Zal is daar één van. Part1-Verhalen die ons nooit hebben verlaten Part2-Keyumars; de eerste mens die naar de wereld keek Part3-Zahhak;
Zal; het kind dat anders werd geboren Read More »
De afgelopen dagen zag ik opnieuw beelden van protesten voor AZC’s.Geschreeuw. Woede. Oranje vlaggen. Mensen die roepen:“Dit land is van ons.” En steeds dacht ik aan één ding:de geschiedenis heeft een kort geheugen. Jij die vandaag met een Nederlandse vlag voor een AZC staat en schreeuwt dat buitenlanders weg moeten — wist jij dat de
Een vlag die later kwam, een geheugen dat te snel vergat Read More »
Ik lees al lange tijd over geschiedenis.Niet alleen over oorlogen of koningen, maar over het idee van geschiedenis zelf. Ik ben nieuwsgierig geworden naar een simpele vraag: vanaf welk moment besloot de mens om tijd te tellen? Waarom noemen wij dit jaar 2026 en niet iets anders? Waarom is het in Iran 1405, terwijl je
Geschiedenis; het moment waarop ik begreep dat zelfs tijd door mensen is uitgevonden Read More »
In de Shahnameh is geen enkele onderdrukking eeuwig.Zelfs wanneer het jaren duurt, zelfs wanneer alles stil en hopeloos lijkt, laat Ferdowsi ergens in de duisternis altijd een klein teken van hoop achter. Part1-Verhalen die ons nooit hebben verlaten Part2-Keyumars; de eerste mens die naar de wereld keek Part3-Zahhak; wanneer het kwaad langzaam normaal wordt Na
Fereydun; wanneer mensen niet langer bang zijn Read More »
Een tijdje geleden zat ik in een trein in Nederland. Op het raam van de wagon stond in grote letters: Stilte.Alles was rustig. Zo rustig dat zelfs het openen van een flesje water luid klonk. Tegenover mij zat een oudere man een krant te lezen, iets verderop keek een meisje met een koptelefoon uit het
Stilte die op een raam geschreven moet worden Read More »
Een paar dagen geleden kocht ik op het station, zoals zo vaak, een broodje kaas. Dat eenvoudige broodje dat jarenlang bijna deel leek uit te maken van het Nederlandse DNA. Brood, een beetje boter, een paar plakjes kaas. Niet spannend, niet Instagram-waardig, niet exotisch. Gewoon simpel, rustig en betrouwbaar. Maar deze keer viel mij iets
Afscheid van het broodje kaas; wanneer Nederland langzaam van smaak verandert Read More »
In de Shahnameh komt het kwaad niet altijd schreeuwend binnen.Soms komt het stilletjes.Zo stil dat mensen het in het begin nauwelijks opmerken. Na de tijd van de eerste koningen brengt Abu al-Qasim Ferdowsi ons naar een van de donkerste en meest blijvende verhalen van de Shahnameh: het verhaal van Zahhak. Voor veel Iraniërs is Zahhak
Zahhak; wanneer het kwaad langzaam normaal wordt Read More »
Nederland, artificiële intelligentie en de stille crisis van eenzaamheid Laatst las ik in Nederland een artikel over het gebruik van artificiële intelligentie in de ouderenzorg.Robots die herinneren aan medicijnen. Systemen die registreren wanneer iemand valt. En zelfs programma’s die gesprekken voeren met ouderen zodat zij zich minder alleen voelen. Mijn eerste gedachte was:wat vooruitstrevend.Wat efficiënt.Wat
Wanneer de verzorger geen mens meer is Read More »